RELACJA Z UROCZYSTOŚCI PIĘĆDZIESIĘCIOLECIA SP 54

50 Lat Szkoły Podstawowej

im. Jana Kasprowicza

 

PIĘĆDZIESIĄTKA PEŁNA CUDÓW – RELACJA Z UROCZYSTOŚCI PIĘĆDZIESIĘCIOLECIA SP 54 W SIEDZIBIE PRZY UL. MAŁOSZYŃSKIEJ

Rocznice, jubileusze to ważne wydarzenia, pozwalające na pochylenie się nad przeszłością, na refleksję nad kierunkami dalszej drogi. Są one także okazją do cennych spotkań, pokoleniowej wymiany zdań. Wiadomo również, że w historii jednostek czy instytucji jubileusze są wielkimi świętami, wymagającymi szczególnych przygotowań i celebracji.

Ważną rocznicę obchodziła społeczność naszej szkoły w dniu 22.10.2015 roku. Podkreślaliśmy fakt, że minęło pięćdziesiąt lat odkąd placówka działa w budynku przy ulicy Małoszyńskiej. Pół wieku w jednym miejscu to duży sukces. Lecz historia szkoły jest znacznie dłuższa, gdyż sięga wieku XIX. Tak bogata i piękna przeszłość, wiele lat budowana tradycja jest naszą dumą i radością. Zatem aby wspaniale uczcić godny jubileusz przygotowania do gali rozpoczęto już od wiosny 2015. Zaangażowała się w nie cała nasza wspólnota.

A było co robić! Najpierw staranne zaplanowanie, dopracowanie w ogóle i szczególe całokształtu gali na razie jako pewnej wizji. Dyrekcja (panie dyrektor: Elżbieta Czapracka i Elżbieta Grzelczak)  i panie: Mirosława Jóźwiak oraz Maria Durczak spisały się na złoty medal, natomiast stworzony scenariusz powinien zająć miejsce wśród perełek gatunku (kolejny z resztą niezastąpionego duetu pań polonistek). Istotną kwestię stanowił wybór konferansjerów. I był strzałem w dziesiątkę. Nauczyciel polonista (pani Mirosława Jóźwiak) i anglista (pan Bartosz Jadziński) stworzyli dynamiczną parę prowadzących, wspaniale się uzupełniali i praktycznie zawładnęli publiką. Do tego wątku jeszcze wrócimy.

Od lipca trwały prace nad artykułami do specjalnego wydania Gazety Junikowskiej, tekstami obdzielono dwa wydania. Powstała także, stworzona przez pana Roberta Laskowskiego na stronie internetowej szkoły, specjalna rubryka dotycząca tylko obchodów rocznicy.

Nad oprawą plastyczną szkoły czuwała pani Mariola Nejman. Panie polonistki zajęły się częścią artystyczną. Bardzo aktywnie włączył się w prace nad nią pan Adam Fajka, który zaserwował fantastyczne muzyczne niespodzianki, a także panie:  Agnieszka Brudło i Katarzyna Sikora, które opracowały i ćwiczyły z dziewczętami z klasy Va i uczniami z klasy IVc występy taneczne.

Należało przygotować listę gości oraz wykonać dla nich zaproszenia w czym pomocą służyła pani Barbara Buk. Konieczne było zadbanie o estetykę wnętrza budynku, czym zajęły się panie z administracji, ale pewne pomysły podsunęli im nauczyciele. Każdy dołożył  cegiełkę do stworzenia wspaniałej celebracji, choć nie sposób w tej relacji wymienić każdego z imienia. Jednak wdzięczność należy się każdemu.

Dodajmy, że centralnej uroczystości w auli towarzyszyła wystawa pamiątek, zdjęć, prac uczniowskich, gazetek, tomików poetyckich, kronik szkoły i świetlicy.  Była także księga pamiątkowa, do której wpisywali się goście.

No i 22.10.2015 roku zaczęło się! Już od godziny ósmej mszą świętą, której współcelebransem był absolwent szkoły, obecnie sekretarz arcybiskupa, ksiądz Sebastian Kujawa. Boże błogosławieństwo i mądre słowo było dobrym umocnieniem na początek. Wszelkie działania bowiem mają uzasadnienie i zmierzają ku dobremu przez to żeście z Bogiem zaczęli – cytując wieszcza Adama Mickiewicza.

Następnie początek gali w auli szkolnej. Zgromadzili się tam: dyrekcja szkoły, zaproszeni przedstawiciele władz oświatowych oraz lokalnych, a także mediów, goście z Zakopanego, z samej Harendy oraz byli emerytowani dyrektorzy szkoły, księża proboszczowie parafii na terenach których znajduje się placówka, emerytowani nauczyciele i jej absolwenci, przewodnicząca Rady Rodziców i przedstawiciele Rady, grono pedagogiczne, pracownicy placówki i uczniowie biorący udział w części artystycznej.

Najpierw była chwila rozmów, przeglądanie specjalnego numeru Gazety Junikowskiej otrzymanego przy wejściu. Moment później wymienieni już prowadzący rozpoczęli część oficjalną. Zabrzmiał hymn państwowy z udziałem chóru szkolnego klas IV – VI pod dyrekcją pana Adama Fajki, a potem popłynęła piękna gawęda o historii szkoły i jej teraźniejszości. Po każdej jej odsłonie następowało jakieś ważne wydarzenie lub występ.

I tak byliśmy świadkami powitania zaproszonych gości, wysłuchaliśmy przemówień okolicznościowych pani Dyrektor Elżbiety Czaprackiej, Wielkopolskiego Kuratora Oświaty, pani Elżbiety Walkowiak, oraz Przewodniczącego Rady Miasta Poznania – pana Grzegorza Ganowicza. Zaanonsowano też rozdany już numer Gazety Junikowskiej.

Dalej było przekazanie nowego sztandaru, który z rąk  Pani Dyrektor i Rodziców przejęli uczniowie i poświęcenie tego sztandaru przez Księdza Proboszcza. Po odśpiewaniu hymnu szkolnego wysłuchano dynamicznej, ciekawej wypowiedzi Dyrektora zakopiańskiej SP nr 9 im. Jana Kasprowicza i Prezesa Stowarzyszenia Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza w jednej osobie – pana Piotra Kyca, który przybył do nas ze swoimi współpracownikami. Potem przemówiła pani Urszula Kaczmarek, emerytowana nauczycielka naszej szkoły. Zastanawiający wydaje się fakt, że słowo każdego z gości odnosiło się do zagadnienia umiejętności odnalezienia się i funkcjonowania między tradycją a nowoczesnością. Wydaje się, że to można potraktować jako najważniejsze zadanie szkoły jako wspólnoty.

Niesieni falami opowieści prowadzących, zebrani dożeglowali do części artystycznej, czyli dalszego ciągu historycznej gawędy, tym razem przeplatanej niebanalnymi występami uczniów, absolwentów i nie tylko.

Rozpoczęto od interesującej prezentacji multimedialnej ukazującej rys historyczny, ewolucję i współczesność placówki. Wszyscy obejrzeli ją w wielkim skupieniu.

I dalej żegluga po nurtach historii szkoły w powiązaniu z biografią Patrona, w którego życiu Poznań odegrał ważną rolę, z zawijaniem do przystani prezentacji talentów.

Nasi uczniowie pokazali widzom niezwykłe interpretacje poezji Jana Kasprowicza. Twórczość ta nie jest łatwa dla współczesnego odbiorcy, ale dzięki dowcipnemu, pełnemu energii i pomysłowości oddaniu przez uczniów kasprowiczowskich tekstów wiersze te stały się hitami. A przedstawiono utwory: Od ostatniej niedzieli w wykonaniu uczniów z klasy Vb i tancerzy z IVc, Święty Jerzy w brawurowej adaptacji klasy IVc, Modlitwa wędrownego grajka, recytowana przez absolwentkę naszej szkoły, Weronikę Łosińską i kultowe w placówce – Wożą gnój, z którego cały aspekt satyryczny wydobyli uczniowie klas: Vc i VIc.

Istotną rolę w tym magicznym spektaklu odegrała muzyka. Dotyczy to zarówno piosenki jak i tańca oraz klasyki. Można stwierdzić, że uczestniczyliśmy w muzycznej uczcie: Na trzy chóry i tyleż samo solówek.

Nie jest to pomyłka, ale jeden z cudów pięćdziesięciolecia. Ponieważ na naszej uroczystości udało  się zaprezentować występy aż trzech chórów. W pierwszej kolejności   najmłodsi – chór klas I – III raz na ludowo zaśpiewał piosenki: Jadą goście, jadą i W moim ogródeczku, chór klas IV – VI miał okazję do pokazania swoich umiejętności w piosence Nasz Kasprowicz, a na koniec gali – perełka, gdyż na okoliczność jubileuszu powołano z pomysłu pana Adama Fajki chór nauczycielski, który wspaniale zamknął muzycznie całokształt imprezy piosenkami:Cyt, cyt i Oj, nasi jadą.

Soliści też zaskoczyli publikę, ponieważ najpierw wystąpiła Kamila Karpik z Va w piosence Oto jest życia mała garść i swoją interpretacją porwała widownię, a potem przy pianinie zasiadł…pan Adam Fajka i wykonał utwór grupy Lombard pt: Przeżyj to sam. Piosenka ta ma dla nas wartość szczególną, gdyż autorem tekstu jest absolwent naszej szkoły i założyciel grupy Lombard – pan Grzegorz Stróżniak.

Absolwenci i przyjaciele szkoły to osobna historia. W gawędzie niektórych wymieniono, ale ogólnie podano kim są w życiu, do czego doszli. Mamy więc: nauczycieli akademickich, polityków, lekarzy, prawników, chemików, matematyków, podróżników, architektów, duchownych, aktorów, piosenkarzy, sportowców i dziennikarzy. Cenne wydaje się też to, że uczniowie uczęszczają do naszej podstawówki pokoleniami. Tak jest np. z rodziną Państwa Joachimiaków. Najmłodsza z rodu, uczennica Antonina Joachimiak z VI a, zaprezentowała się jako młoda pianistka grając Walca amoll Fryderyka Chopina. To ona była wspomnianą trzecią solistką.

Zjawiskowo pokazały się w końcu tancerki z VA w tańcu nowoczesnym. Był również obowiązkowy kujawiak.

Kiedy przebrzmiały piosenki chóru nauczycieli i ostatnie słowa prowadzących, magia przeżytych chwil jeszcze wibrowała w powietrzu, a wrażenia trochę mieszały się w głowach. Trudno było opuścić miejsce tak intensywnych doznań. Trzeba to jednak było zrobić, bo za progiem auli czekały następne.

Goście oglądali więc wystawę prac uczniów i ekspozycję dokonań redaktorskich oraz poetyckich pokoleń uczniów SP 54, a także kroniki szkolne. Mieli okazję wpisania się do księgi pamiątkowej.

Finalnie zaś udali się do świetlicy, gdzie czekała na nich filiżanka kawy i ważne rozmowy przy wspólnym stole. Wszyscy delektowali się ciastem i dyskusjami. To były ważne momenty chwały i wyróżnienia, bo właśnie mamy sposobność do świętowania tak ważnej rocznicy. Zatem jak nie my, to kto przejmie odpowiedzialność za dalsze losy oraz właściwy kierunek rozwoju placówki? Mamy ważne zadanie, a jego azymut wskazano podczas gali kilkakrotnie: Szanując i kultywując przeszłość, zaprzyjaźnić się z nowoczesnością. Pragniemy to realizować. Oby następne pięćdziesiąt lat!

Agnieszka Mąkinia

 

JUBILEUSZ SP 54 -WAŻNE LINKI:

GŁOS WIELKOPOLSKI

NASZE MIASTO

POZNAŃSKI SERWIS OSWIATOWY

 

FILM ORAZ ZDJĘCIA DO POBRANIA

 

ARCHIWALNE:

Strona dotycząca 50-lecia – kliknij

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *